Świat oczami zwierząt

Czy kot ogląda telewizję ? Jak daleko sięga wzrok naszego psa? Czy zwierzaki potrafią odróżnić kolory i twarze? Te pytania od zawsze interesują właścicieli zwierząt, którzy zastanawiają się jaka jest różnica między ludzkim, a zwierzęcym spojrzeniem na świat.

Odpowiedzi spróbujemy poszukać razem…

Za widzenie i przetwarzanie obrazów u psa i kota odpowiedzialny jest znacznie mniejszy obszar mózgu niż u człowieka. Około 80 % informacji o świecie dociera do człowieka za pośrednictwem wzroku. Dla psa i kota wzrok ma znaczenie drugorzędne w tym sensie, że to, co zobaczy potwierdza tylko to, o czym wiedział już wcześniej bazując na zmyśle węchu lub słuchu.

W toku ewolucji u poszczególnych gatunków zwierząt ulepszeniu ulegały te zmysły, od których zależało ich przetrwanie. Przodkowie człowieka potrzebowali zdolności rozróżniania kolorów, aby móc dostrzec dojrzałe owoce oraz umiejętności właściwej oceny odległości, aby poruszając się między gałęziami drzew, nie spaść na ziemię. Pies i kot to drapieżnicy. Budowa ich oka jest najlepiej przystosowana do widzenia o zmierzchu i o świcie . Wilki posiadły, zatem umiejętność szybkiego i sprawnego poruszania się o zmroku w pogoni za uciekająca zwierzyną. Dlatego zdrowe zwierzęta mogą zwykle ,, zobaczyć” obiekt, jeżeli wystarczająco odróżnia się od elementów swojego otoczenia choćby w jednej z pięciu następujących właściwości: jasność, ruch, struktura powierzchni, zaburzenia głębi i kolor. Można uogólnić, że identyfikacja obiektów przeprowadzana jest na podstawie ich ruchu, struktury powierzchniowej, głębi i jaskrawości, natomiast trudniej zachodzi na podstawie różnicy kolorów.

Ze wszystkich zwierząt domowych koty najprawdopodobniej najskuteczniej dostosowały się do widzenia nocnego. Próg wykrywania światła jest u nich, aż do 7 razy niższy, niż u ludzi. Inne ewolucyjne przystosowania kotów do funkcjonowania w nocy to : błona odblaskowa zwana także makatą barwną, która odbija światło 130 razy lepiej od dna oka ludzkiego. Dodatkową zaletą jest pionowa szpara źreniczna, która w jasnym świetle zamyka się skuteczniej od źrenicy okrągłej, a także jest w stanie rozszerzyć się o 6 mm więcej niż źrenica ludzka. Większość pozostałych udomowionych ssaków ma podobne, lecz mniej eksramalne przystosowania do widzenia w warunkach słabego oświetlenia, co pozwala im na tryb życia, który nie jest ściśle nocny lub dzienny.

Mimo, że badania dotyczące zdolności wykrywania ruchu u zwierząt domowych są nieliczne, prawdopodobnie jest ona głownym aspektem ich procesu widzenia. Podobnie jak ludzie, zwierzęta lepiej odróżniają obiekty ruchome od stacjonarnych. W badaniach zdolności wzrokowych u psów policyjnych większość psów o wysokiej wrażliwości na ruch mogło rozpoznać poruszający się obiekt z odległości do 900m, a ten sam ,lecz nieporuszający się obiekt, był rozpoznawany z odległości do 535m. Minimalny próg wykrywania ruchu u kota w warunkach słabego oświetlenia jest od 10 do 12 razy wyższy niż u człowieka. Zdolność wykrywania ruchu może pomóc w wyjaśnieniu pewnych problemów behawioralnych. Wiele psów ignoruje nieporuszające się obiekty, lecz gdy zaczną sie one poruszać dochodzi do wyzwolenia zachowań łowczych.

Ale czy pies/ kot tak naprawdę ogląda telewizję ze swoim właścicielem ? Psy/koty potrafią wykryć błyski o częstotliwości od 70 do nieco większej niż 80Hz. Program telewizyjny, podczas którego ekran jest odświeżany 60 razy na sekundę dla ludzi stanowi płynny ciąg obrazów, natomiast pies/ kot widzi obraz gwałtownie migocący.

Niewątpliwą zaletą naszych milusińskich jest olbrzymie pole widzenia jakim dysponują. Dla porównania pole widzenia u ludzi obejmuje około 180 stopni, u kotów jest to, aż 200 stopni, a u psów w zależności od rasy nawet 250 stopni.

Pozostaje jeszcze kwestia barw, które w rzeczywistości mają mniejsze znaczenia dla samych zwierząt. Widzenie barw u ssaków domowych było przedmiotem licznych badań, które dawały sprzeczne wyniki. Według najświeższych i przeprowadzonych z należytą kontrolą badań większość ssaków domowych ma zdolność widzenia barw i wykorzystuje ją. Psy z racji niewystępowania pewnej grupy czopków (światłoczułe receptory oka) mają problem z rozróżnieniem barwy czerwonej od zielonej. Odbierane przez ludzi kolor jako fioletowy i fioletowoniebieski jest prawdopodobnie widziany przez psy jako niebieski. Kolor widziany przez ludzi jako zielonozółty, żóty i czerwony jest przez psy odbierany jako barwa żółta.

Koty postrzegają kolory w inny , bardziej przytłumiony sposób niż ludzie. Słabo widzą zieleń I nie dostrzegają czerwieni.

Ograniczenia w rozpoznawaniu barw mają prawdopodobnie niewielkie znaczenie dla zwierząt domowych, ponieważ najpewniej reagują one jedynie na kolory, które są dla nich istotne pod względem biologicznym. Można tu dodać, że psy I prawdopodobnie także inne udomowione ssaki, mają zdolność rozróżniania odcieni szarości w zakresie niedostępnym dla oka ludzkiego. Ta zdolność jest dla nich istotniejsza niż widzenie barwne, które zmniejsza możliwość widzenia w warunkach słabego oświetlenia.

Podsumowując właścicielu pamiętaj, jeśli chcesz sprawić radość swojemu psu kup mu zabawkę żółtą którą dostrzeże na tle nieba lub niebieską by mógł dostrzec ją w trawie. Pamiętaj także, że nasi pupile odbierają świat otaczający wszystkimi zmysłami. Świat widziany oczami zwierząt różni się od świata ludzi.

lek wet Agnieszka Przysucha-Ciach

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *