Ulga rehabilitacyjna

Z ulgi rehabilitacyjnej mogą korzystać podatnicy będący osobą niepełnosprawną i posiadający orzeczenie o niepełnosprawności, którzy ponoszą wydatki na cele rehabilitacyjne służące przywracaniu sprawności organizmu bądź na cele ułatwiające wykonywanie czynności życiowych. Osoby niepełnosprawne oraz osoby mające na utrzymaniu osoby niepełnosprawne mogą w zeznaniu rocznym odliczyć część wydatków poniesionych na rehabilitację.

Jako osobą niepełnosprawną traktuje się kogoś kto:
*posiada orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności
*posiada decyzję o przyznaniu renty z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową lub socjalną.
*posiada orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia.

Osobami niepełnosprawnymi na utrzymaniu mogą być:
*rodzice, współmałżonek, dzieci własne i przysposobione oraz przyjęte na wychowanie, rodzice współmałżonka, rodzeństwo pod warunkiem, że w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają 9120 zł.

Do wydatków objętych ulgą rehabilitacyjną należą m.in: wydatki na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych, niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych (nie dotyczy to sprzętu gospodarstwa domowego)
Odliczeniu podlegają również wydatki poniesione na modernizację i wyposażenie mieszkań do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
Ulga obejmuje także wydatki poniesione na kolonie oraz obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej, a także dzieci osób niepełnosprawnych do 25 roku życia.

Odliczyć można leki zamieszczone w Urzędowym wykazie Produktów Leczniczych dopuszczonych do obrotu na terytorium RP, koszty dojazdu na zabiegi leczniczo – rehabilitacyjne.

Inne wydatki podlegające odliczeniu to koszty poniesione na zakup materiałów szkoleniowych,turnusy rehabilitacyjne, opiekę pielęgniarską w domu, opłacenie tłumacza języka migowego i przewodnika dla osób niewidomych.

Konieczne jest udokumentowanie poniesionych wydatków. Dowodem poniesionych kosztów może być faktura VAT, rachunek, umowa, dowód zapłaty.

Sposób odliczenia:
Wydatki na cele rehabilitacyjne podlegają odliczeniu od dochodu (przychodu) w roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

W przypadku wydatków nielimitowanych podatnik może odliczyć kwotę faktycznie poniesioną (w całości to co sam zapłacił), w limitowanych górną granicę kwotową.

Odliczeniu nie podlegają wydatki częściowo sfinansowane ze środków ZFRON, ZFA, PFRON, NFZ, ZFŚS oraz zwrócone w jakiejkolwiek formie. Podatnik może odliczyć jedynie różnicę pomiędzy wydatkami faktycznie poniesionymi a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

W przypadku wydatków poniesionych na zakup leków podatnik może odliczyć różnicę pomiędzy wydatkami faktycznie poniesionymi w danym miesiącu a kwotą 100 zł.

Ulga rehabilitacyjna odliczana jest od:
*dochodu przez podatnika opodatkowanego według skali podatkowej,
*przychodu przez podatnika opodatkowanego zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych.

Ważne:
W przypadku wykorzystywania samochodu osobowego w celu dojazdu na zabiegi rehabilitacyjne, niezbędne jest posiadanie skierowania wydanego przez lekarza specjalistę oraz dokumentacji potwierdzającej wykonywane zabiegi.

Magdalena Kowalska

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *