Parafia Wniebowzięcia NMP w Ćmielowie

Słynący z porcelany Ćmielów, to miasto z wielowiekową tradycją. Jego początki sięgają przynajmniej XIV wieku. Na ten okres datowana jest również erygacja ćmielowskiej parafii. Dziś wokół niej skupia się nie tylko duchowe życie mieszkańców gminy. Kapłani, na czele z proboszczem ks. Czesławem Gumieniakiem aktywnie włączają się w różne lokalne inicjatywy i sami organizują wiele przedsięwzięć.

Pierwsze wzmianki o kościele parafialnym można znaleźć w Liber Beneficiorum Długosza. Kronikarz pisze o świątyni murowanej z białego kamienia, nie podaje jednak żadnych dat, co do jej fundacji i budowy. Znane jest tylko wezwanie kościoła, które przetrwało do dnia dzisiejszego: Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny. Przeprowadzone kilka lat temu badania architektoniczne ćmielowskiego kościoła wykazały, że w jego murach znajdują się znaczne partie pochodzące z XIV stulecia. Najstarszą częścią świątyni jest nawa, wymurowana na planie prostokąta, spięta kamiennym cokołem i wzmocniona szkarpami. Po 1505 r., czyli po uzyskaniu przez Ćmielów praw miejskich, dzięki Mikołajowi Szydłowieckiemu kościół gruntownie przebudowano. Do nawy dołączono kruchtę od południa kruchta, a od wschodu prezbiterium z zakrystią. W 1994 r. odkryto i wyeksponowano w południowej ścianie pochodzący z tych czasów późnogotycki, kamienny portal. Inne znajdują się przy wejściu do nawy od zachodu oraz pomiędzy prezbiterium i zakrystią. Świątynia uległa dwukrotnej profanacji  – najpierw za sprawą arian, a potem Szwedów. Rekonsekracji ołtarzy dokonał Mikołaj Oborski, krakowski sufragan, a nowy dach i posadzki świątynia zyskała w latach 1716 –41, kiedy proboszczem był ksiądz Samuel Szwykowski. Kolejny gospodarz, ks. prałat Kazimierz Dziewulski zadbał o otoczenie świątyni – uzupełnił i nadmurował ogrodzenie, wybudował w jego narożniku wysoką dzwonnicę, zasadził drzewa i dobudował przykościelne kruchty. Z jego inicjatywy na dachu wystawiano wieżyczkę na sygnaturkę, a w nowej dzwonnicy zawisło pięć dzwonów. Najstarszy z nich, ozdobiony jest gotyckim napisem z datą 1528. Na początku XIX wieku zmniejszono okna, wybudowano trzecią kruchtę przy południowej ścianie nawy i powiększono kruchtę zachodnią, a w prezbiterium założono kasetonowy strop.

W kościele uwagę przykuwa obraz w głównym ołtarzu w stylu Madonny Częstochowskiej. Nietypowy i bogaty artystycznie jest również jeden z bocznych ołtarzy, zwany Ołtarzem Golgoty, ufundowany w XVIII wieku przez włoskiego księdza Galanganiego. W ołtarzu znajduje się przepiękny krzyż na tle panoramy Jerozolimy.

W odległości prawie trzystu metrów od świątyni, przy ulicy Zacisznej znajduje się cmentarz parafialny, powstały w 1807 r. z inicjatywy proboszcza ks. Szymona Czerwińskiego i kanclerza wielkiego koronnego Jacka Małachowskiego. Na terenie nekropolii mieści się kaplica, ufundowana w 1835 r. przez Magdalenę i Józefa Długoszewskich oraz obywateli Ćmielowa. Obiekt, rozbudowany i odnowiony przez Teklę i Piotra Starzomskich, w 1889 r.  zniszczyło uderzenie pioruna. Sześć lat później kaplicę wyremontowano: wymieniono okna, posadzkę, ściany ozdobiono malowidłami, wstawiono organy, powstał kamienny ołtarz z krzyżem. Na zachodniej ścianie kaplicy znajduje się Krzyż Pamięci Narodowej z tabliczkami z nazwiskami poległych żołnierzy Armii Krajowej oraz Mariana Raciborskiego i ks. Kacpra Kotkowskiego. Oprócz kaplicy na cmentarzu parafialnym znajdują się zabytkowe nagrobki z końca oraz przełomu XIX i XX wieku.

Z ćmielowskiej parafii wywodzą się m.in. sługa Boży ks. Wincenty Granat, teolog i rektor KUL, ks. Włodzimierz Sedlak, twórca polskiej szkoły bioelektroniki oraz bł. Tadeusz Dulny, kleryk, który zginął w Dachau.

Od 27 stycznia 2013 r. gospodarzem parafii jest ks. Czesław Gumieniak. Kapłan sukcesywnie przeprowadza niezbędne prace remontowe i konserwatorskie w świątyni. W najbliższym czasie, z udziałem dotacji z powiatu ostrowieckiego planowana jest renowacja ogrodzenia cmentarza przykościelnego z rzeźbą Chrystusa niosącego krzyż oraz płaskorzeźbą Matki Bożej z Dzieciątkiem. Kapłan  stara się też być jak najbliżej ludzi. Jest obecny niemal na każdym wydarzeniu, organizowanym przez władze gminy, instytucje samorządowe i lokalne organizacje. Co więcej sam inicjuje różne akcje, integrujące środowisko. Ogniska na przykościelnym placu, koncerty, okolicznościowe występy i uroczystości w świątyni, pielgrzymki, wycieczki – także rowerowe, konkursy dla dzieci i młodzieży – to już dobra tradycja. Podobnie, jak obchodzony rokrocznie 15 sierpnia odpust.

W parafii działają Katolickie Stowarzyszenia Młodzieży, koło Żywego Różańca oraz grupy modlitewne Apostolatu Margaretka. Jest duża grupa ministrantów, lektorów oraz kandydatów do służby ołtarza. Liturgię uświetniają schola oraz chór parafialny.

Laura

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *